از بین صفت مذموم و کثیفی که از دیرباز در بین ایرانیان مانند خالی بندی، زیراب زنی، حسادت، غیبت، زیرحرف خود زدن،لات مآبی ذاتی، نژاد پرستی، از زیر کار درفتن و…رایج بوده، “پاچه خواری” یکی از بارزترین آنان است که به عقیده ی من یکی از راههای شناخت هر ایرانی در هر جایی از این کره خاکی میتواند باشد.
ریشه یابی و انواع و اقسام “پاچه خواری” ایرانیان را بزودی در مطالب بعدی می نویسم(که اگر عمری بود در آینده و به محض خروج از این مملکت کتابی در باب صفات کثیف ایرانیان خواهم نوشت). اما چیزی که می خواهم در اینجا به آن اشاره کنم، نماد رسمی “پاچه خواری” در ایران یعنی شخص “حسین رضازاده” است. شاید بپرسید که چرا یکی از افراد حکومتی را نام نمی برم. در جواب باید بگویم اصولا “صفت پاچه خوار” مربوط به کسی است که در “سیستم” نبوده ولی بخاطر کسب منافع از خود افراد داخل سیستم هم جلو میزند!.
حسین رضازاده از روزی که نام یکی از کشته شدگان جنگ های بین اعراب یعنی “ابوالفضل بن عباس عرب” را روی پیرهنش نوشت پا در این راه گذاشت. او و خانواده اش بخوبی میدانستند که این کارشان باعث خشنودی رژیم خرافی پرست و شیعه خواهد شد و نمایش اعتقاداتش در جلوی دوربین های حاضر در مسابقاتش می توند او را به مال و منال بیشتری برساند. (هرچند این نمایش های او هیچ بازتابی در رسانه های جهان جز رسانه های رژیم نداشته است!)
در تاریخ ورزش دنیا در هیچ کجا مثل ایران (حتی در آلمان نازی و یا حکومت های کمونیستی) ورزشکاری را به طرفداری از حکومتش همچون “حسین رضازاده” سراغ نداریم. “حسین رضازاده” راهی را برای بقیه ورزشکاران کشور باز کرده تا با تبلیغ رژیم اسلامی، خود را مطرح کنند. احسان حدادی، علیرضا دبیر، علی دایی، برادران خادم، آرش میراسماعیلی، امیر قلعه نوعی و…از جمله آنان هستند (حال بماند که ورزشماران ایرانی اصولا ید طولایی در این زمینه دارند). واقعا جالب است که در رژیمی که همه چیزش حکومتی است، ورزشکارش هم حکومتی است.
حال شاید بگوئید که حکومت امثال “حسین رضازاده ها” را در تنگنا قرار می دهد و آنان خود مایل به چنین کاری نیستند!. در جواب باید بگویم:
اولا در اینکه حسین رضازاده مداح رژیم است که شکی نداریم!(چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است!).
دوما خودش ابتدا پا در این راه گذاشت و شروع به تبلیغ برای حکومت کرد و از این راه به همه چیز رسیده(جالب است که هنوزم قضیه یک ملیون دلار پیشنهادی کشور ترکیه را به رخ ملت می کشد! عجب رویی!!).
سوم اینکه اگرهم بزور بود می توانست خیلی “تابلو” از رفتارش نشان دهد که بزور وادار به این کار شده مثل خیلی از ورزشکاران و هنرپیشه ها که حکومت هم دست از سرشان برداشت و دید از اینها دودی بلند نمی شود (امثال ناصر حجازی و یا علی کریمی و یا وحید هاشمیان و…).
به هر حال اگر (بفرض محال) هم حکومت اسلامی در 50 سال آینده ساقط شود، امثال حسین رضازاده باید پاسخگوی اعمال خود باشند گرچه می توانند با یک جمله “ما را بزور وادار به این کارها می کردند” همه چیز را ماستمالی کنند و ملت ایران هم بخوبی نشان داده که میتواند از خون صدههاهزار تن از جوانانش بگذرد، این که چیزی نیست!.
پاورقی : خدا رو هزار مرتبه شکر که کشور ما در المپیک مثل چین و آمریکا مدال نمی آورد! وگرنه حسین رضازاده ها چه مسابقه ای راه مینداختند!!
