از معیارهای تعیین کننده برای بیان کیفیت صدای یک خواننده ،vocal range یا “رنج صدا”ی خواننده هاست که ذاتی بوده ولی می توان با تمرین این رنج رو بالا برد ولی به هر حال برای هر خواننده محدوده ای داره که دیگه از اون خیلی هم فراتر نمی تونه بره!.
البته “رنج صدا” فقط یکی از ملاک های کیفیت صدای خواننده است(که بیشتر در خواننده های اپراهای سوپرانو مورد توجه قرار می گیره تا موسیقی پاپ و …).تسلط به سلفژ ، تنالیته و مدالیته و … هم از دیگر ملاک های ارزشیابی صدا هستند.
“رنج صدا” (اکتاو)اصولا یعنی شروع حرکت با یک نت و طی کردن 6 پرده (5 پرده و 2 نیم پرده) و رسیدن به همان نت.(مثلا از نت “دو” در پیانو شروع کرده و به سمت چپ یا راست حرکت کنید تا به اولین “دو” برسید،در این حالت یک اکتاو octaveپیموده اید).
در بین خواننده های پاپ حال حاضر(pop stars)، بیشترین رنج صدا مربوط به کریستینا آگولیرا Christina Aguilera است که رنج صدایی حدود 4 اکتاو دارد که معمولا از نیمی از این رنج در اهنگهایش استفاده می کند. رنج صدا رو می شه با واحد زلزله یعنی “ریشتر” مقایسه کرد.به ازاء افزایش 1 واحد،سختی آن صدها برابر می شود.به خاطر همین زلزله 6ریشتری صدها برابر زلزله 4 ریشتری مخربتر است. دقیقا به همین ترتیب “رفتن از اکتاو چهارم به پنجم”، شونصد برابر سخت تر از “رفتن از اکتاو دوم به سوم” است!(یعنی اگه خواننده بخواد به یه چنین رنجی برسه احتمال باید به فکر نخ و سوزن برای ماتحت مبارکش باشه!!).
حالا جالبه بدونین که جناب آقای Jim Jillette (خواننده سابق گروه هوی متال Nitro) رنج صدایی برابر با 6 اکتاو داشت!!. او در آهنگ Machine Gunn Eddie از آلبوم O.F.R 1989 بر روی نت “دو دیز” (C Sharp) به مدت 32 ثانیه صدای خود را کشید که رکوردی برای ثبت در تاریخ است. گرچه بدلایلی در کتاب رکوردها ثبت نشد.
از کارهای جالب او شکستن لیوان با استفاده از قدرت جیغش با استفاده از فقط یک آمپلیفایر ساده بود!.یعنی فرکانس صدایش رو طوری تنظیم می کرد که باعث “تشدید” یا رزونانس بشه!.اینجا بصورت کامل این قضیه رو توضیح داده:
http://www.meyersound.com/news/2005/myth_glass
جالبه بدونین، مایکل آنجلوMichael Angelo ، گیتاریست گروه نامبرده، از گیتاری با 4 دسته استفاده می کرد!!! که در عکس مشخصه.(سمت راست آنجلو و سمت چپ جیلته)
